مدل‌های کسب وکار دیجیتال

مدل‌های کسب وکار دیجیتال
شرکت‌ها می‌توانند برای طراحی مدل کسب و کار خود از گزینه‌های متعددی استفاده نمایند. فاکتورهایی که در این قسمت ارائه شده‌اند به انتخاب هرچه بهتر مسیر پیش رو کمک می‌کنند.

رویکردهای سنتی

ساختن

شاید در شرایط زیر بهترین راه باشد:

  • هنگامی که فرصت شناسایی شده، با محوریت کسب و کار سازمان مرتبط باشد.
  • هنگامی که تا رسیدن به نقطه اشباع بازار زمان وجود دارد.
  • هنگامی که سازمان قادر به استخدام نیروهای مورد نیاز خود باشد.

خرید

در شرایط زیر، معمولا مناسب‌ترین راه است:

  • هنگامی که از لحاظ استراتژیک، مالکیت بازار دارای اهمیت است.
  • هنگامی که رسیدن به نقطه عطف بازار نزدیک بوده و امکان استخدام نیروهای زبده وجود ندارد.
  • هنگامی که فرصت جدیدف با مدل کسب و کار فعلی سازمان ارتباط کمی داشته باشد.

شراکت

زمانی که نیاز استراتژیک به ماکیت شخصی وجود ندارد:

  • یادگیری بیشتر در مورد بازار و مدل‌های شرگا، از طریق افراد که با محیط دیجیتال آشنایی بیشتری دارند.
  • این کار زمانی مفید خواهد بود که نیاز به مشارکت عمیق‌تر و یا با بهره‌گیری‌های آتی وجود دارد.

​​​​​​​

رویکردهای مکمل

سرمایه‌گذاری 

  • این امکان را برای سازمان فراهم می‌سازد تا بتوانند به مهارت‌ها و توانمندی‌های مناسب دست یابند.
  • با تمرکز بر حاکمیت و گزارش گیری داخلی، از ایجاد تاخیر در فعالیت نیروهای کار، که باعث تضعیف چابکی سازمان می‌شود، جلوگیری می‌کند.

​​​​​​​انکوباتور/ شتابدهنده

  • امکان ایجاد ارتباط نزدیک با شرکت سرمایه‌گذار را فراهم کرده، توانمندی‌های داخلی را ارتقا بخشیده و زیرساخت‌ها و منابع لازم برای کمک به استارتاپ‌ها را فراهم می‌کند.
  • از طریق افزایش جریان معامله در مدل‌های کسب و کار و فناوری، به شرکت‌ها سود می‌رساند.

 

 

نوشته شده توسط ادمین در تاریخ 1400/2/28